واقعا ببخشید که نمی تونم بهتون سر بزنم

خیلی گرفتارم

یه ذره سرم خلوت شه میام

فعلا خدانگهدار

بی هوای دوســــــــــــت ، ای جان دلم ، جانی ندارم

دردمندم ، عاشقــــــــــــــم ، بی دوست درمانی ندارم

آتشی از عشــــــــــــــق درجانم فکندی خوش فکنـدی

من که جز عشـــــــــــــــــق تو آغازی وپایانی نــــدارم

عشــــــــــــــــــق آوردم در این میخانه با مشتی قلندر

پرگشایم سوی سامانی که سامانی نــــــــــــــــــدارم

عالم عشـــــــــــــق است هرجا بنگری از پســت وبالا

سایه عشقـــــــــــــــــم که خود پیـــــدا وپنهانی ندارم

هرچه گویدعشـــــق گوید،هرچه سازدعشــــــق سازد

من چه گویم ، من چه سازم ، من که فرمانـــــی ندارم

غمزه کردی ، هرچه غیر ازعشـــــــــــق رابنیان فکندی

غمزه کن برمن که غیر از عشــــــــــــــق بنیانی ندارم

سر نهم در درکوی عشـــقت ، جان دهم درراه عشقت

من چه می گویم که جز عشـــــــقت سروجانی ندارم

عاشقم ، جز عشــــــــق تو در دست من چیزی نباشد

عاشقم ، جز عشــــــــــق تو ، بر عشق برهانی ندارم . .

نه میشه نوشت نه میشه گفت . . . چیزی نمیگم وسکوت میکنم ! ! !

من

پری کوچک غمگینی را

میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در یک نیلبک چوبین 

مینوازد آرام ، آرام

پری کوچک غمگینی

که شب از یک بوسه میمیرد

و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد 

                                                              فروغ فرخزاد

رو در رو با کسی که دوسش داری بشینی

به چشاش نگاه کنی

تا

عمق وجودت،از یه گرمای عمیق آب بشه

قلبت پر تپش بشه

انگار که داره از سینت کنده میشه

چه احساس عجیبیه . . .

وقتی بخوای با انگشتات،صورتش رو حس کنی

با موهاش بازی کنی

از لباش...

خدای من... باور کردنی نیست...

اونی که میخوای...دوسش داری...عاشقشی...

کنارت باشه...باهات باشه...همراهت باشه...هم پات باشه...

ای خدا منو به عشقم برسون

جانیمی یاندیردی شوقون ای نگاریم هارداسان

گؤزلریم نوری ایکی عالمده یاریم هارداسان

باغریمی قان ایلدی آجی فراقون گل ایرش

ای لبون وصلی شراب خوشگواریم هارداسان

فرقتون دردی منی گؤر کی نه مجروح ایله دی

ای گؤزی نرگس حبیب گولعذاریم هارداسان

صبری یغمالدی شوقون قراریم قالمادی

ای منیم آرام صبریم بی قراریم هارداسان

ایله دی عشقون منی قلخان ملک تیرینه

ای گؤزی قاشی بیلیک لی شهریاریم هارداسان

تا اوزون شوقوندان ایراغ اولموشام پروانه تک

یانیرام لیل و نهار ای نور و ناریم هارداسان

قاتی موشتاق اولموشام زلف و غذارین بویونا

ای اوزی گلشن ساچی مشک تاتاریم هارداسان

سندن آیری کونلومه یوخدور وفالی یار دوست

ای جفاسیز حسن کامل یار غاریم هارداسان

هجرون اوخی دلدی بو شوقونده یانان باغریمی

صورت و معنیده ای چابک سواریم هارداسان

بادایلن گؤندر ساچین بویین منه هر صبحدم

ای کی یاندیم گئچدی حددن انتظاریم هارداسان

یار اوچون هر گوشه ده مین دیو اولور دشمن منه

ای سواد اعظم و محکم حصاریم هارداسان

عاشیقین جنات عدنی چون جمالون وصلیدیر

ای شراب کوثریم گئتمز خماریم هارداسان

چون نسیمی دور بوگون ایام عشقین خسروی

ای شکر لب یار شیرین روزگاریم هارداسان

وقتی نه پایی برای رفتن هست...

                                نه شعری برای سرودن...

                                                       نه شوقی برای رسیدن...

           باور کن رفیق!

                         که زندگــی...آیـــنده...موفقیـــت...

                                                                    همگی بازی الفاظند...همین!!!

            مهم نیست برکه ای کوچک باشی یا دریایی بیکران

                                        زلال که باشی آبی آسمان در تو پیداست

بعضی حرفها را نمی توان گفت.

بعضی حرفها حرف اضافه است.

بعضی حرفها با سکوت ادا می شود .

بعضی حرفها را باید یک بار گفت.

بعضی حرفها را باید از نامحرم پوشاند .

بعضی حرفها را باید تکرار کرد .

بعضی حرفها را باید فراموش کرد .

و برای بعضی حرفهایم گوش شنوا می خواهم .

بازم شادی و بوسه ، گلای سرخ و میخک

                                    میگن کهنه نمیشه تولدت مبارک

تو این روز طلائی تو اومدی به دنیا

                                   وجود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

کجاست؟؟

کجاست جاده ای که منو به تو برسونه؟؟؟؟؟؟؟ 

کجاست کسی که آسمان منو نشون بده؟؟؟؟؟

دلم از این ابرا گرفته!!!!!!!!!!!!!!

شب معلقند تا برگ های پائیزی که از غم مرگ گل ها سرخم کرده و بر روی آسفالت

 کوچه های شلوغ زیر پای رهگذران خرد می شوند چند خطی بنویسم.

ای کاش می توانستم در ساحل بی طاقت دریای مواج به تنهایی قدم بزنم و فکر کنم تا

به یاد گم شده ی قدیمی قلبم به خواب بروم و ساعات شیرین خوابم را با گشودن چشمانم

به پایان برده تا شاید این رویا ها را در بیداری هم ببینم.

ای کاش می توانستم سکوت آهنین دلم را که با هیچ چیز نمی شکند با لبخند دلنشین او بشکنم و

لب به سخن بگشایم.

ای کاش می توانستم احساس خویش را به کودک بی نوا و برگهای پائیزی و دریای خروشان

و چهره ی بیگانه دلم در یک جمله بیان کنم و آن را بر روی دیوار قلبم نصب کنم تا

وقتی به خلوت خویش می روم با روبه رویی به آن بغض چندین ساله ی خویش را به اشک

شوق مبدل کنم.

ای کاش در قاب عکس خالی دلم چره ای بیگانه را می جستم تا در خلوت خویش با او دردل کنم.

ای کاش ......

      

دوستای خوبم سلام

خوبین ؟

سال نو مبارک

معذرت

باید زودتر میومدم عیدو تبریک میگفتم بهتون که نشد

۲۹ اسفند پارسال رفتیم مسافرت ۶ برگشتیم

از اون موقع تا حالا هم درگیر کارام بودم

به هر حال عیدتون مبارک

امیدوارم سال خوبی رو پیش روتون داشته باشین

موفق باشید

خداحافظ

يک نيمکت کنار خيابان، دوتا سکوت...

اين زندگي کشيده به اين جا چرا؟ سکوت

من را نگاه کن به تو هم فکر ميکنم

پس فکر ميکند به خودش بي صدا سکوت

اين ماجراي تلخ خيابان و عشق هاست

يک روز سرد توي خيابان دو تا سکوت

هر يک شبيه آن يکي آبي ، بنفش، سرخ

ـ هرچند بود منشاء اين رنگ ها سکوت

در هم قدم زدند و به هم فکر!  فکر!  فکر!

يک ماه بعد: هردو به هم خو گرفته اند

چون کودکي به مادر و چون کوه؛ با سکوت

ـ من دوست دارمت! مثلا تا کجا؟ سکوت

در روز هاي بعد يکي فکر ميکند:

ـ عشق اشتباه بوده وگر نه چرا سکوت؟

يکسال بعد: ما به هم اصلا نمي خوريم

يک نيمکت کنار خيابان دوتا سکوت

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي

تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کردي

 اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي

و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي

 اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي

تا من بر سکوت نگاه تو

 رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم

اي کاش مي دانستي

 اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمي شکستي

 اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم لحظه اي مرا نمي آزردي

 که اين غريبه ي تنها , جز نگاه معصومت پنجره اي

 و جز عشقت بهانه اي براي زيستن ندارد

 اي کاش مي دانستي

 اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم

 دوستم مي داشتي

 همچون عشق که عاشقانش را دوست مي دارد

 کاش مي دانستي که چقدر دوستت دارم

 و مرا از اين عذاب رها مي کردي

 اي کاش تمام اينها را مي دانستي

 دوستت دارم

 دوست داشتن همیشه گفتن نیست

 گاه سکوت است و گاه نگاه

 و این درد مشترک من و توست

 که گاهی نمی توانیم در چشم هم نیز نگاه کنیم

باز هم ثانیه ها گشتن و رسیدن به لحظه های بی تابی

 رسیدن به وقتی که من خیلی دلم هوات و میکنه

باز هم همه جا سکوت و سکون حاکم شده

 همه چیز از حرکت ایستاده باز من تنها در ظلمات نشسته م

 خیره به پنجره ای در انتظار تو

 انتظاری که هنوز امید توش موج میزنه

 ولی امشب عجیب دلم تنگه

دلم تنگه برای شنیدن صدای که سالهاست بی تاب شنیدنشم 

برای دیدن نگاهی که مشتاقانه جستجوش میکنم 

دلم برای صدای گامهای که بر میداری و میگذاری می تپه

دلم تنگه برای دیدن شنیدن

 گوش دادن

 حس کردن

 نفس کشیدن

دلم تنگه برای گریه کردن

برای راه رفتن

برای صدازدن ...

دلم بیتاب شده

بی تاب

میدونم صدامو میشنوی 

اینقدر اشک تو چشمام جمع شده که اگه بباره یک اقیانوس میشه

کاش بباره کاش جاری بشه

دلم تنگه دلم خیلی خیلی تنگه کاش ...

در من تمام توست ، در تو  ؛ تمام آنچه دوست می دارم

نمی خواهم که خوابم کنند!

مقاومت می کنم که وارد دنیای رویاهایم نشوم

تا دلم دوباره بهانه با تو بودن را نکند

تلاش بی فایده است و حریف بسی غدر!!

رویای باتو بودن همیشه مرا مغلوب کرده است

سبک شدم .....و از خود تهی

تصویرت با آن نگاه ویران کننده در برابر من است

و تو خوب می دانی که من چقدر مشتاق آن نگاه آشوبگرم!

وتو همان ساده و بی آلایش من هستی

                                    با همان احساسات پاک و ساده

با تو بودن مرا چه زیبا کرده است

حق دارم که در رویاهایم آزاد بیندیشم...

زندگی چه زیباست!

لبخندش را حتی من و تو می بینیم!

نه غمی ،نه اشکی و نه هجری.....چیزی که کم نیست در دنیای من وتو !!

از تاریکی های راه نمیترسیم!

با قایقی شکسته تا فاصله های دور ،روی آب شناوریم

از گم شدن نمیترسیم....از غرق شدن نیز!

منو تو با همیم!....من و تو با همیم!

چه جمله غریبی!

تکرار می کنم...باز هم،باز هم..... و همچنان..

و سعی میکنم که احساست کنم

آری تو هستی...فاصله مان یک نفس است

دنیای قشنگی است دنیای رویاها

حق داریم در رویاهایمان نامحدود بیندیشیم..

   من و تو باهمیم ،در دنیای رویاها...

سلام ای ستاره ای که دیگه از تو خبری نیست

حتی جای قدم هات توی شب هم اثری نیست

کاشکی وقت رفتن هرگز نمی گفتی بر می گردی

دارم از غمت میمیرم ٬ ببین با دلم چه کردی

بی من اون جا تنها می مونی یا کسی جا مو گرفته

خوش باشی هر جا که هستی٬ تموم روزای هفته

بی قرارتم٬ می ترسم یه جورایی بی وفا شی

باورم نمیشه حتی که به یاد من نباشی

رنگ و بوی نامه هاتم دیگه مثل اون روزا نیست

یک کمی بیشتر از اونجا واسه قلب خسته بنویس

کسی نیست که وقت گریه سر رو شونه هاش بذارم

تو خودت که خوب میدونی کسی رو جز تو ندارم

می دونی که آرزوهام تو نباشی میره بر باد

دستای همیشه خالیم٬ دست گرم تو رو می خواد

می دونم دلش می گیره اون که بی عشقش سفر کرد

ای سفر کرده خوبم٬ اگه دلتنگ شدی برگرد

تا بخوای به پات می شینم٬ تو که می دونی فداتم

ای عزیز آسمونی ٬ تا همیشه چشم براتم

از دوری نگاه تو می ترسم ،بايد هميشه دور و برم باشی

ديوانه ی تو ام و تو هم بايد،تسکين روح دربدرم باشی

می خواهم از حضور تو پر باشد،آغوش خالی ام، بدنم، روحم

پرواز در نگاه تو روياييست ،وقتی که باز بال و پرم باشی

من چشم های قهوه ايت را هم ،در خواب های هرشبه می بينم

شاید توهّميست حضورت و،در اصل توی قلب و سرم باشی

من دوست دارمت و تو می دانی،اين را هميشه گفته و می گويم

عاشق شدن بهانه ی خوبی شد،تا تو هميشه همسفرم باشی

You my sweet love,
I miss ever so much.
The softness of your lips,
And your warm loving touch.

Many uncontrollable circumstances,
Have kept us so far apart.
Yet every moment I carry you,

Deep within my heart.

Whenever were together,
My spirit is such aglow.
You always color my world,
Like a beautiful rainbow.

You are the love of my life,
That you'll always be.
The special times we share,
Just mean everything to me.

Each time we kiss,
There is nothing so sublime.
Always deliciously fresh,
Like the very first time.

Holding you close in my arms,
Flames my passion and desire.
My soul ever so burns,
Like I am ravaged in fire.

Each day I find happiness,
So much joy and laughter.
Knowing that soon we'll be together,
And living happily ever after.